Zainteresowany tą tematyką, poszukałem więcej intormacji na ten temat. Dzięki temu trafiłem na blog Pawła Lenara na temat sztuki prezentacji. Przedstawia na swoim blogu techniki skutecznych wystąpień, pewnych “sztuczek” tej dziedziny dotyczących.
Znalazłem również wpis na blogu Bartka Sobczyka o tym, jak taką prezentację przygotować oraz jak ją prowadzić, by wniosła jak najwięcej wiadomości do głów suchaczy :). Dodatkowo zamieszcza przykładowe prezentacje, podając ich plusy i minusy.
Byłem wczoraj na warsztatach z poradnictwa zawodowego. Zajęcia zorganizowano w ramach projektu unijnego, który moja szkoła prowadzi. Zajęcia były oczywiście prowadzone przez wykwalfikowanego doradcę zawodowego (przy wykorzystaniu odpowiednich materiałów :)).
Jakież było moje zdziwienie, gdy dostałem te materiały do ręki. Na stronie tytułowej widniał taki oto napis:
Ostatnia część artykułu :):
Grafika ma wspomagać tekst, umieszczamy ją więc po prawej stronie. Wyjątkiem jest sytuacja, kiedy omawiane jest np. zdjęcie czy wykres, wówczas powinno zajmować miejsce centralne bądź z lewej strony.
Należy również ustalić i konsekwentnie stosować określoną dla całej prezentacji kolorystykę (tło, czcionki itp.). Wykorzystujemy maksymalnie 4 barwy – większa ich ilość dekoncentruje odbiorcę. Jeśli chcemy zaakcentować ważne informacje, stosujemy kolory ciepłe (czerwony, pomarańczowy, żółty). Informacje neutralne lub mniej ważne – kolory zimne (czarny, szary, granatowy, niebieski, zielony). Jeżeli na slajdzie umieszczamy wypunktowana listę, dobrą praktyką jest stosowanie 2-3 odcieni tego samego koloru naprzemiennie dla wszystkich punktów – to zwiększa czytelność informacji.
Niebagatelną rolę odgrywa sprzęt, jaki wykorzystamy podczas prezentacji. Jeżeli będziemy korzystać z projektora, wskazane jest jasne tło. Ciemne tło stosujemy do prezentacji na małych ekranach. Do tego dobieramy kontrastującą czcionkę.
Większość osób często wykorzystuje wszelkiego rodzaju animacje, traktując je jako ozdobniki. Tymczasem powinny one służyć pomocą w objaśnieniu omawianego zjawiska.
Imię i nazwisko autora umieszczamy na początku i na końcu pokazu. Dane kontaktowe wystarczy podać na końcu prezentacji. Jeśli chcemy umieścić logo i/lub imię i nazwisko na każdym slajdzie, to należy pamiętać, by nie był to jego główny element.
Na końcu, przed danymi kontaktowymi, podajemy bibliografię i źródła wykorzystane przy tworzeniu danego materiału.
Powyższe sugestie nie są niepodważalnymi zasadami, jednak miga być pomocne twórcom prezentacji w ich lepszym przygotowaniu, a tym, do których są skierowane, w pełniejszym odbiorze. Autor powinien tak opracować swoje wystąpienie, by się z nim czuć swobodnie. Najczęściej potrafi sam dostrzec usterki i odpowiednio je skorygować. Wymaga to kilkakrotnego przejrzenia całości i dopracowania szczegółów przed publiczną prezentacją.
Nie wspominałem tutaj o narzędziach do tworzenia prezentacji. Jest ich tak wiele, że każdy może wykorzystać takie, które najbardziej mu odpowiadają.
Mam nadzieję, że teraz każdy będzie tworzył poprwanie prezentacje.
Omówimy teraz założenia techniczne wykonania.
Pierwszym elementem jest struktura (układ) prezentacji. Wyróżniamy tutaj dwie metody jej konstrukcji: układ liniowy i rozgałęziony.
Prezentacja liniowa to przedstawienie na kolejnych slajdach poszczególnych zagadnień do omówienia.
Prezentacja rozgałęziona to przedstawienie informacji w taki sposób, by można było zapoznać się z wybranymi zagadnieniami, a niekoniecznie z całością. Nie jest tu istotna kolejność slajdów, a nawigacja odbywa się za pomocą hiperłączy (odnośników).
Na początku umieszczamy slajd tytułowy. Pozwala on poznać temat prezentacji. Dodatkowo każdy kolejny slajd powinien mieć swój tytuł. Ułatwi to poruszanie się wśród prezentowanej treści.
Następna sprawa to rozmieszczenie elementów na slajdzie. Generalna zasada jest taka, że odbiorca potrzebuje ok. 15 sekund na zapoznanie się z treścią slajdu. Ta ogólna orientacja zachodzi automatycznie, więc musimy ją jak najbardziej ułatwić odbiór zawartych na slajdzie treści. Powinien więc on być tak zbudowany, by jak najbardziej ułatwić odbiór zawartych w nim treści.
Tekst wyrównujemy do lewej lub justujemy, co zwiększa czytelność. Nie należy wyrównywać do prawej strony, bo ogranicza to możliwość percepcji. Zależy to od kierunku, w którym czytamy: od lewej do prawej.
Wielkość czcionki powinna umożliwić jej odczytanie z dużych odległości. Minimum to 20 pt (punków). Przy 24 pt mamy pewność, że wszystko jest czytelne.
Konsekwentnie trzymamy się ustalonych wartości, np. dla wszystkich tytułów slajdów przyjmujemy jednakową czcionkę o jednakowej wielkości. Inaczej powstaje chaos i zostaje zakłócona hierarchia przedstawianych wiadomości.
Krój czcionki nie powinien być zbyt wymyślny. Najlepiej prezentują się czcionki klasyczne, które występują w każdym komputerze: Arial lub Times New Roman.
Kolejna istotna sprawa to kompozycja tekstu. Nie może on być bezładnym ciągiem. Najlepiej zapisywać same hasła, a nie rozbudowane akapity. Tekst powinien zajmować ok. 5-8 linijek. W przypadku obiektów graficznych (zdjęcia, schematy, wykresy, itp.) używamy maksymalnie sześciu na jednym slajdzie i rozmieszczamy je regularnie. Brak uporządkowania dekoncentruje odbiorcę.
Pierwsza część zapowiadanego artykułu o prezentacjach. Kolejna jutro.
Technologia rozwija się we współczesnym świecie bardzo dynamicznie i wielokierunkowo. Coraz częściej w komunikacji wykorzystujemy efekty tego rozwoju: posługujemy się technologia cyfrową. Jednym ze sposobów przekazywania informacji jest przygotowanie prezentacji multimedialnej. Wielu z nas musiało kiedyś taką przygotować.
Aby pomóc nam przedstawić temat, a nie być powodem kompromitacji, prezentacja powinna być skonstruowana według kilku zasad.
Przed stworzeniem prezentacji musimy poczynić pewne przygotowania. Podstawową sprawą jest zebranie materiałów na wybrany temat. Następnie należy określić cel i odbiorcę, do którego jest adresowana. Wiadomo, że inaczej będzie wyglądała prezentacja na spotkaniu biznesowym, a inaczej w szkole.
Ważne jest również dopasowanie prezentacji do miejsca i czasu, w którym będzie przedstawiona. Skupiam się tu bardziej na aspektach technicznych, czyli np. kolorystyka zgodna z tematem, dopasowana do grupy docelowej. Dodatkową pomocą będzie plan prowadzenia wystąpienia, przygotowany w punktach i zapisany. Pozwoli to utrzymać właściwy porządek i nie pominąć najważniejszych zagadnień.
Poza tym: mając podczas wystąpienia kartkę z planem oraz z najważniejszymi zagadnieniami, jesteśmy postrzegani przez odbiorców, jako osoby, które są przygotowane do wystąpienia.